هنرمند برتر دیار گروس که مفتخر به کسب عنوان عکاس برتر جهان اسلام است می گوید:کردستان را با تمام دنیا عوض نمیکنم .

به نقل از بام ایران،دیار بیجار گروس مهد فرهنگ و هنر دارای ارزش های هنری است که هر کدام مایه مباهات و فخر این دیار هستند.

جمشید فرجوند فردا نامی آشنا و عجین شده با هنر عکاسی است که بعد از گذشت ۳۰ سال هر روز علاقه اش به حرفه اش بیشتر می شود.

برای معرفی بیشتر این هنرمند خوش آوازه دیار گروس مصاحبه ای با وی داشته ایم که در ادامه می خوانید.

لطفا خودتان را به طور کامل معرفی کنید؟

جمشید فرجوند فردا هستم متولد بیجار،فارغ التحصیل رشته نقاشی از دانشگاه تهران و به مدت ۳۰ سال به صورت حرفه ای کار عکاسی را انجام می دهم،کارشناسی ارشد عکاسی دارای نشان درجه ۲هنری از شورای ارزشیابی هنرمندان وزارت ارشاد اسلامی.

شرکت در مسابقات عکاسی دانشجویی در سال ۶۹ بهانه ای شد تا بصورت رسمی در مسابقات شرکت کنم و هنر عکاسی را با گرفتن تصاویر ورزشی شروع نمودم.

عکاسی را در یک جمله برایمان تعریف کنید؟

عکاسی یعنی دیدن کردن نادیدنی ها و معتقد هستم که هر بار اثر هنری اتفاق می افتد و یا خلق میشود تعریف هنر و عکاسی هم میتواند تغییرکند.

تا کنون در چند مسابقه استانی،ملی و بین المللی شرکت کرده اید؟

در طول ۳۰ سال کار عکاسی تا کنون موفق به کسب ۱۷۳ عنوان برتر از جشنواره های داخلی و خارجی شده ام .

همان طور که در ابتدا گفتم،اولین کارم شرکت در مسابقات عکاسی ویژه دانشجویان بود و آخرین کاری که تا کنون نیز انجام داده ام شرکت در مسابقه من زندگی را دوست دارم که در گرگان برگزار شد و موفق به عنوان برتر این مسابقه شدم.

آقای فرجوند نام شما به عنوان عکاس برتر جهان اسلام ثبت شده است ،در خصوص این عنوان کمی بیشتر برای خوانندگان ما توضیح دهید؟

جشنواره بین المللی عکس جهان اسلام نام من را بیشتر مطرح کرد و صد البته هنر عکاسی استان کردستان را،۴۲کشور با بیش از هزاران عکس و کسب رتبه برتر توسط یک عکاس شهرستانی،این برای خودم هم جالب بود،داوران جشنواره چنان شیفته سادگی عکسهایم شده بودند که هرکدامشان یکی از عکسها را بدست گرفته و با آن یادگاری گرفته بودند که در بروشور هم چاپ شده بود ،از داوران این جشنواره جیمز نچوی امریکایی هیچگاه از ذهنم پاک نمیشود.

با مجموعه عکسم بنام ترانه عاشقی که به رسم و رسوم عروسی در منطقه ترک نشین کردستان میپردازد در این جشنواره شرکت کردم و این کارم سالهای بعد پایش به کاخ کرملین هم باز شد.

در خصوص وضعیت هنر در شهرستان بیجار و حمایت مسئولان از هنرمندان برایمان بگویید؟

در ابتدا این را بگویم که در طول این مدت ۳۰ سال بدون حمایت هیچ نهاد و ارگان دولتی و خصوصی کار عکاسی را انجام داده ام.

همانطور که می دانید دیار بیجار گروس مهد پرورش هنرمندانی است که در اقصی نقاط ایران نامشان به نیکی می درخشد و توانسته اند با تلاش و کوشش خود پله های ترقی را یکی پس از دیگری طی نمایند.

اما متاسفانه با توجه به وجود هنرمندان بسیار در این دیار متاسفانه هیچگونه حمایتی از بنده و دیگر هنرمندان شهرمان توسط مسئولان صورت نمی گیرد.

این را هم خدمتتان عرض کنم که وضعیت هنر در بیجار در حال حاضر شرایط یک بیمار که بر روی تخت بیمارستان بستری است را دارد که هر آن امکان دارد پزشکان که همان مسئولان ما هستند از روی ندانم کاری پایشان را بر روی شلینگ وصل شده به دهان این بیمار بگذارند و موجب قط شدن نفس وی شوند.

در یک کلام خدمتتان عرض کنم ،اگر چه تا کنون هیچگونه حمایتی از هیچکدام از مسئولان شهرستان از بنده صورت نگرفته ،بلکه در بعضی مواقع مانعی در سر راهم نیز به وجود آورده اند.

مسئولان این را بدانند هنرمندان افرادی تیزبین هستند و نقاط ضعف وقوت را می بینند که شاید هرکسی قادر به دیدن آنها نباشد و آنها با مشاوره گرفتن از هنرمندان به راحتی می توانند نقاط ضعف شهر را بیابند و آن را حل کنند.

با توجه به فعالیتتان در سطح بین المللی چطور شده که در بیجار مانده اید؟

ماندنم در بیجار فقط بخاطر تعصبم به بیجار گروس است و دوست دارم که برای این شهر و مردمان این دیار فعالیت کنم و درهمین جا بمانم.

من کُرد هستم و ریشه ام در همین خاک است اگر رشدی کرده و جای رشد دیگر هم اگر باشد روی همین ریشه خواهد بود ،هیچگاه در طول حیات هنری خود غبطه رفتن به تهران و یا دیگر جاهای بزرگ را نداشته ام همینجا میمانم و تا حد توان خود کردستان را بدنیا معرفی خواهم کرد.

آقای فرجوند آیا عکس های که در طول این ۳۰ سال گرفته اید در کتابی چاپ شده است؟

تا کنون نه در هیچ کتابی چاپ نشده است ،اما در حال حاضر ۳ جلد کتاب عکس آماده چاپ خودم را دارم که حاصل ۳۰ سال فعالیتم است ،اما متاسفانه هیچ کس برای چاپ آنها به بنده کمک نکرده و خودم نیز توان مالی چاپ آنها را ندارم.

سخنتان با افرادی که تازه وارد این حرفه شده اند؟

تنها چیزی که باعث می شود یک فرد تازه کار در عرصه هنر نتواند موفق باشد این است که بعداز کسب مقام و یا لوح تقدیری برای اولین بار، مغرور می شوند و این غرور باعث می شود که نتوانند مدارج موفقیت را به خوبی طی کنند.

درخواستتان بعنوان هنرمند برتر بین الملل از مسئولان شهرستان چیست؟

من ازمسئولین هیچ انتظاری برای خودم ندارم ،کتابهایم اگرچاپ شود برای آنها بیشتر مفید خواهد بود تا خودم،اگرهم چاپ نشد یا نتوانستم کارهایم را در قالب نمایشگاهی عرضه کنم بیشتر لطمه اش را دیگران خواهند دید و آیندگان،نیاز مبرمشان دیدن گذشته است که من آن را برایشان جاودانه کرده ام،با غم و شادیهای مردمم بوده ام و اگر کارهایم جاودانه شود تایید همان است.

سخن پایانی هنرمند برتر کردستان

متاسفانه الان نه فقط عکاسی بلکه تمام رشته های هتری همان قدر بدست کسانی که اطلاع کافی و وافی ازآن ندارند آموزش داده میشود ،حتی در سطح دانشگاه ها دیده شده که استاد رشته غیر هنری واحدهای عکاسی را تدریس میکند و همه چیز به داشتن دوربین ختم میشود یعنی تو هر چه مدل دوربینت بالاتر باشد و دارای امکانات بیشتر عکاس بهتری هستی ،هیچگاه روی اصول اولیه و مبانی هنرهای تجسمی کار نشده است.

و این را هم بگویم ،عکاس بودن، نقاش شدن،شاعری و بازیگری وهنرهای دیگر تا از غمها و شادیهای انسان نگویی هیچگاه اثرت جاودانه نخواهد شد واز غم وشادیهای انسان گفتن است که اثرهنری را جاودان میکند.

ما هم برای این هنرمند لایق دیار گروس آذرزوی موفقیت روز افزون داریم و امیدواریم مسئولان ما قدر این گنجینه های هنر را بدانند.

نویسنده : admin

مشاهده همه نوشته ها

نوشته های مرتبط

ارسال یک پاسخ

نام * تارنما

*

پر فروش ترین محصولات

هه نبانه بورینه
دیوانی ماموستا هیمن
دیوانی ماموستا قانع
دیوانی ماموستا شیرکو بیکس

تاییدیه سامانه ی ساماندهی

logo-samandehi

تاییدیه درگاه پرداخت

تبلیغات

Statistics