ژیلا در سی و یکم شهریور سال 1343 ، و در سقز بدنیا آمد. خانواده‌ی او خانواده‌‌ای آیینی و عموما اهل علم و ادب بودند.  مرحوم شیخ عبدالقادر جد پدرش خطاط و شاعر بوده است. پدر ژیلا نیز، مرحوم شیخ مهران حسینی قاضی دادگستری و اهل مطالعه و روشنفکر بوده و ژیلا در سایه آن پدر فهیم، پایه‌های ادب را بنیاد نمود. تشویق و ترغیب شیخ مهران تا واپسین سوزها و دقایق عمر کوتاهش، همراه و پشتیبان ژیلا بود.

از همان سنین نوجوانی استعداد ذاتی ژیلا درخور توجه بود و بسیار زود توسط دبیران ادبیات، تشخیص داده شد و آنها نیز سهم به سزایی در تشویق ژیلا داشتند. شرایط آن روز انقلاب اسلامی ایران و خللی که در جریان تحصیل ژیلا پیش آمد، ژیلای کم سن و سال را بسوی ازدواجی زود هنگام سوق داد. در پانزده سالگی و در عنفوان نوشتن با پسر عموی پدرش به نام ” وفا حسینی” ازدواج کرد و این ازدواج پس از پنج سال به جدایی کشید و ثمره این ازدواج او دختری است به نام بهار “زهره” که اکنون بیست ساله است و اولین تجربه‌های سرودن خویش را پشت سر میگذارد.

هفت سال پس از متارکه برای بار دوم ژیلا زندگی مشترکی را در سنندج تجربه میکند و با ” شاهرخ نوسودی” ازدواج میکند. ثمره این ازدواج او پسری بنام رامین و دختری بنام ژینا بود. رامین اکنون سال دوم راهنمایی است و ژینا 10 ماهه، همراه با مادرش جان به جان تسلیم کرد.

ژیلا در 6/7/1375 در حالی که برای دیدار استاد شێرکۆ بێکه‌س عازم تهران بود در اثر واژگون شدن ماشینشان در محور سنندج- دهگلان ساعت 30/7 صبح فوت کرد.

زندگی هنری و آثار ژیلا:

اولین دست نوشته ژیلا داستان  “برباد رفته” است که به زبان فارسی نگاشته شده است. و چون ژیلا بعدها خود تمایلی به چاپ آن نداشت از چاپ آن خودداری شده است. اولین سرودن ها و نگارش‌های ژیلا به زبان فارسی بود و این ادامه داشت تا سالهای  “1363” و “1364” که ژیلا در بخش کردی رادیو سنندج در برنامه ” ئیمه و گویگره‌کان”  (ما و شنوندگان) شروع به فعالیت نمود و این فعالیت ژیلا را به سمت و سوی نگارش و سرودن کردی سوق داد. این بدان معنا نیست که ژیلا تا آنزمان با ادبیات کردی بیگانه بود. ژیلا به واسطه علاقمندی پدرش به ادبیات و فرهنگ کردی  و در اختیار داشتن کتابخانه با ارزش پدریاز دهان وی با  “نالی”و”گوران” و”قانع” و ….آشنا بوده، بیت‌های کردی را خوب میشناخت. اما سرآغاز نگارش و سرودن او به زبان کردی با این فعالیت رادیویی همزمان بود و پس از آن تا آخرین روز حیات کوتاه خویش به زبان مادری نگاشت.

آثار او:

1- دیوان اشعار کردی به نام ” گه‌شه‌ی ئه‌وین ”  چاپ سال 1374.

2- دیوان اشعار کردی به نام ” قه‌ڵای راز ” چاپ سال 1378 ، این کتاب در سه قسمت چاپ گردید:

  • بخش اول : باقیمانده اشعار کردی ژیلا،
  • بخش دوم : برگزیده‌ای از داستانهای کوتاه کردی او ،
  • و آخرین بخش این کتاب مجموعه اشعار فارسی ژیلا است که خود عنوان ” باران ” را برای این مجموعه برگزیده بود.

3- ترجمه داستان ” طلب مغفرت” از صادق هدایت – چاپ در مجله ” رامان” هوڵیر.

4- ترجمه رمان ” دزیره” از فارسی به کردی (ناتمام) که بنده ( ناهید حسینی) ویراستاری و اتمام آن را به عهده گرفته‌ام.

5- مقالات متعدد.

6- سرودن اشعار کردی برای کودکان ( بصورت مجموعه) آماده چاپ می‌باشد.

نویسنده : hewram-vian

مشاهده همه نوشته ها

نوشته های مرتبط